Яқингинада ўтган кунлар: “ХАЛҚ СЎЗИ” (Давоми-9)

abulqosim4Абулқосим МАМАРАСУЛОВ

1991 йил 2 октябр.

Республиканинг 50 нафар ижодкори билан Президент Ислом Каримов учрашадиган бўлди. Жиззах вилоятидан вакил сифатида мени таклиф этишди. Бундан хабар топган Меҳриниса Каримова менга қўнғироқ қилиб: “Шусиз ҳам сизнинг обрўйингиз баланд. Абдураҳмон яқинда уюшмага масъул котиб бўлган, унинг обрўсини кўтарайлик. Президент билан учрашувга у борсин”, дея мендан илтимос қилди.

– Бу масалани мен ҳал қилолмайман-ку,  –  дедим мен.

– Сиз хўп десангиз бўлди, биз шуғулланамиз, – деди Меҳри Каримова.

Мен рози бўлдим. Аммо уларнинг ҳаракатлари натижа топмапти. “Рўйхат кетган, Президент билан учрашувга фақат Абулқосим Мамарасулов киритилади” , деган жавоб олишипти.

Учрашувга Тошкентга келгандан сўнг – янги мақолаларимни топшириш учун  –  бирров ишхонага “Халқ сўзи”га кирдим. Continue reading