Тарих сабоқлари

temurХуросонга иккинчи сафарим ва Сабзавор уруши
Саккизинчи фасл

Хуросондаги қўшунум мендан кейин Мовароуннаҳрга етиб келди. Мен у йил ўз вақтимни мамлакат ободонлиги ва қўшуннинг такмил ва таъмрини билан ўтказмоқда эдим. Хуросонда қолғон ўғлим Жаҳонгир қўшунини Мовароуннаҳрга олиб келиш вақтида шиа уламоларидан тўрт кишини бирга олиб келган эди. Бу улмолар Самарқандда менга хос меҳмон эдилар. Ўғилларимга аввалдан ҳам уламо, шуаро, ҳунарманд аҳлини эҳтиром қилишни тайинлаганим учун мазкр тўрт кишини бирга олиб келгандур. Уларни ўз қасримда олиб турдим. Эрта оқшом ҳар вақт суҳбатда бўлдук. Биринчи суҳбатдаёқ билиндики, шиа уламоларининг ўз мазҳабларини порлатиб кўрсатмоқ учун қўллаган далиллари маъқулга эмас, манқулга мунтаки бўлмишлар эди. Мен улардан далили собит сўраганимда баъзи ривоятларни сўзласалар ҳам, илмий далил бўлмас эди. Икки ой менга меҳмон бўлганларидан кейин ҳар қайсисига бир дона от ва пул бериб юртларига қайтмоқлари учун рухсат бердим. Шиаларнинг маркази Хуросондир, Рай дарёси – Оби Сукун кинорларида бордир, бошқа жойларда йўқдур, бўлса ҳам оздур (Мутаржим изоҳи: Шиалар аксар вилоятларда бор эди, фақат ул вилоятларда суннийлар ҳам бор эди. Шуни билмак керакки, ўша вақтларда шиа ва сунний ўртасида хилоф йўқ, улар оға-инидек ҳаёт кечирар эдилар).

Continue reading