Тарих сабоқлари

temurУЧИНЧИ ФАСЛ

Амир Ёхмоқнинг хизматида

Ўшал вақтларда Самарқандда етмиш ёшлар чамасида Амир Ёхмоқ исмли бир амир бўлур эди. Унинг икки ўғли ўлдурулгани учун ўринбосарликни бошқармоққа ўз оға-иниларидан қолган бир ўғулдан бошқа киши йўқ эди. Амир ўз жиянининг суиқасд қилиб ўлдуруб қўйишидан ҳам андиша қилар эди.
Амир Ёхмоқ билан отамнинг танишлигидан фойдаланиб, унинг хизматида бўлишлик мақсадим борлигини васила билан эшиттирдим. Амир Ёхмоқ мувофақат (ҳамфикр) қилиб, мени ҳузурига чақиртирди. Амир мен билан кўришар экан, таажжуб билан боқиб: “Тарақойнинг сенингдек етишган ўғли бор экан, деб билмаган эдим,-деб маъноли кўз ташлаб:-Нималар қўлингдан келади?”-деб сўради. Мен жавобига: “Қалам ишлари ва қилич урушга яхши маҳоратим бор. Сизнинг девонингиз ва қўшунларингизни идора эта оламан”, дедим. Continue reading

Муҳокама:

ozodlik2.gifНега ўзбекнинг боласи

адашиб Сурияга бормоқда?