Сойим Исҳоқов

kuzКўклам адоғида куз

(Роман)

Олтинчи боб
Жўрабойнинг тўйидан кейин Саримсоқ полвон ўша ҳудудлардаги бирорта кўпкаридан қолмайдиган бўлди. Ўзи от сурган галадан қуруқ чиқмайди. қўлига тушган улоқни бировга олдирмайди ҳам. Кузда туёқлидан Мулла Яхшибой деган киши тўй қилиб, уч кун кўпкари берди. Шу кўпкарилардан бирида у Саттор полвон билан яна бетма-бет бўлди. Ингичкадаги ўша тортишувдан кейин негадир сира рўпара келмовди. У тушадиган тўдага Саттор полвон тушмасди. «Тўй эгаси туёқли бўлганидан бу гал, балки, орият учун тушгандир»-ўйлади Саримсоқ полвон. Аммо у янглишганди. Ўшанда Саттор полвон иккита шериги билан анчайин тил бириктирганди. Мақсадлари бир иложини қилиб, Саримсоқнинг тақимидаги улоқни тортиб олиш эди…
Бу кўпкарида Саримсоқ полвон молтоплик Жуманбойнинг отлари билангина чопди. Одатда у Жуманбой билан Файзулла Махсумнинг отларини навбатига дам олдириб, алмаштириб чопарди. Ўша куни Файзулла Махсум ҳали кўпкари бошланмай турибоқ унга йўлиққанди:

Continue reading