Ризо Обид

RizopodpisЁввойи олма
Ҳозир ҳам балки бирор кишининг боғида ё ҳовлисида сақланиб қолганми ёки йўқ билмадиму бизнинг болалик давримизда ёввойи олма бўлар эди. Унинг кўриниши чиройли аммо таъми ачқимтир-тахир бўларди. Барибир аччиқни тотмай туриб, ширин таъмни туюб бўлмайди, деганларидек уни чиройига учиб, тишлаб сўнг ташлаганимиз бор гап.

Ёввойи олмани ўша кезларда кераксиз, фойдасиз дарахт, деб одамлар қўпориб ташлаб, ўрнига маданийлашган, уруғи бошқа бир мамлакатлардан келтирилган мева кўчатлари ўтқазиша бошлашди.

Энди ўйлаб, ўша ёввойи олмаларни қўпориб ташлаб чакки қилишган эканми, дейман. Чунки улар табиатнинг мўъжизаси эди. Соя-салқин берарди, атрофга чирой улашиб, кўрк қўшиб турарди. Балки табиатнинг мувозанатини қайсидир бир жиҳатдан сақлаб ҳам тургандир.

Ёввойи олмани эсладиму ёввойи тавсифларимиз ҳам ёдга тушди. Атроф-муҳит, табиат тоза, беғубор эди. Одамлар ҳам шу табиатга монанд содда, самимий, беғубор эди. Тўғри, яхши бўлмаган тавсифлилар ҳамма замон бўлган, лекин нисбатан яхшилар кўп эди чамаси. Ёввойи одатларимизни айримларини эслайман. Continue reading