Абулфайз Баротов

abarotovЭРКАКЛАРГА ЎГИТЛАРИМ

“Кўнглимнинг кўчасидаги гаплар” туркумидан

Диний манбаълардан бирида шундай ёзилган: аёл билан никоҳсиз яқинлик қилган кишига, қиёматда барча аъзолари қарши гувоҳлика ўтади. Биринчи бўлиб суяги йўқ тил тўтидек сайраб, аёлни қандай қилиб йўлдан ургани, қулоғига лағмон илиб, уни ҳожасининг қўйнига солиб қўйгани ҳақида бидирлаб, эгасини шарманда-ю-шармисор қилади.
Баъзан эс-ҳушли аёлларнинг устамон эркакларнинг домига қандай илингани ҳақида озроқ гапирсак. Эркак кўз остига олиб қўйган нозанинини ( У бировнинг хасмими, эри борми-йўқми, эркак уни йўлдан уришни мақсад қилган). домига илинтиришда аввало суяксиз тил ёрдамга келади. Унинг ёрдамида эркак нозанинини аввал хилват, аммо тоза-озода емакхонага олиб боради. У ерда ҳам тил бор маҳоратини ишга солади, керак бўлса қоп-қоп ваъдалар беради. Хуллас, тил ўз санъатини маҳорат билан намойиш этганлиги натижасида, аёл аввал қимтинади, уялган бўлади, кейин тилнинг ёрдамида озроқ коняк ёки шампан ичади-да, мушукдек мулойим бўлиб нозланишни бошлайди. Continue reading