Тоғбой Абдураззоқ

toghboyҚоришиб кетдику ҳалол ва ҳаром

ШИРИНСАН

Шунақа бу ҳаёт телва-тескари,
Баъзида ростману баъзида мастман.
Бўғиб ўлдирардим юрганинг сари,
Минг афсус, мен сенинг эринг эмасман.

Барибир юрасан, юраги ғашман,
Наҳот қизғанаман бўлса-да эринг.
Менку бир бечора, бир сўққабошман
Ўзгани жалб этар жозиба, заринг. Continue reading

Абулфайз БАРОТОВ

abarotovБУ ҚАҲРАМОНЛАР ЭРТАКМИ ЭНДИ?

Китоб ўқимай қўйган кишилар фикрлашни йўқотадилар
Дени Дидро

Эллигинчи йилларнинг бошлари… Тўртинчи синфга қадам қўйган пайтларим. У вақтларда мен туғилиб ўсган Ўгат қишлоғидаги мактаб 7 йиллик эди. Ўнинчи синф маълумотига эга бўлиш учун қишлоғимиздан 12 километрча узоқликда жойлашган Қўйтошдаги мактабга бориб ўқиш лозим бўларди. Мактабимизнинг камбағалгина кутубхонаси бўларди. Кутубхонадаги китобларнинг кўпи ўзбек тилига ўгирилган рус ва чет эл ёзувчиларининг асарларидан иборат эди. Кутубхоначи бизларга ўхшаганларга, “китоб ўқишга ҳали ёшлик қиласанлар,”- деган баҳонада китоб беравермасди. Катта ёзувчиларнинг китоблари қўлимизга тушиб қолса, ҳаммавақт ҳам унга тишимиз ўтавермасди.
Шундай кунларнинг бирида амаким Олишбой Авалбоев (худо раҳматига олсин) эндигина босмадан чиққан “Алпомиш” достонини олиб келиб қолди. Мен яшаётган Уйлиқма овули Ўгат қишлоғидан 3 километрча масофада жойлашганди. Ўгатдаги мактабга қўшни Михлибой, Оришли, пастки Ўгат, Қийқим қишлоқларидан болалар 5-7 километрча йўл босиб қатнаб ўқирди. У пайтларда радио саноқли одамларда бор эди. Ўгат қишлоғидан бошқа қишлоқларга ҳали электр нури етиб бормаганди.
Хуллас, “Алпомиш”нинг дарагини эшитиб. оёғимни қўлга олиб, амакимникига чопдим. Китоб қариндошлар орасида қўлма-қўл бўлиб кетган экан. Бир ой деганда менга навбат келди. “Алпомиш” достонини кечалари овулдошларимга қайта-қайта ўқиб бераман. Continue reading