Шеърият

Дилмурод САЙЙИД׃ РУБОИЙЛАРДАН

-1-

Бевафолиқ сенга одат ўлдиғин билмас эдим,

Ҳам сабр косамда тоқат тўлдиғин билмас эдим.

Ғунча лаблар бирла бир сўз менга изҳор айладинг-

Умрим гули ғунча лабдан сўлдиғин билмас эдим!

-2-

Кел, жоним, кўзларинг сузилақолсин,

Маним дил саройим бузилақолсин.

Ёлғиз болиш қучиб тирик ётгунча

Жоним қучоғингда узилақолсин!

-3-

Айди зоҳид: “Юрма кўп дилдораларнинг қасдида!”

Мен дедим: “Сўз айтмағил дилпораларнинг қасдида!”

Айди зоҳид: “Тангри бергай охиратда зўр жазо!”

Дедим: “Наҳот, Тангри мендек бечораларнинг қасдида?..”

-4-

Айди зоҳид: “Ким санам шайдоси, дўзахдир жойи!”

Мен дедим: “Менман бу кундан ўшал жойнинг гадойи!”

Айди зоҳид: “Тангридан қўрқ, етмасин офат десанг!”

Мен дедим: “Оҳ, қайси офатдан кам бу Дилбар чиройи!”

-5-

Қайта севги русмини на жону, на дил истамас,

Телба ёшлик шаҳдини, ким аҳли оқил истамас.

Дил муродини тилаб неча Пари овворадир,

Нозидин қонгач вужуд, ишқини кўнгил истамас!

%d bloggers like this: