Tahrirsiz maktublar

AKBARALI ORIPOV

Umrimda bir satr ham she’r yozgan emasman. Agar yozgan narsam she’rlikka arzisa balkim e’lon qilarsiz deb uylayman.

Zulmat ichra tanhoman, nurdan esa yuq darak,

Kalomin pulga soturlar so’zga ilhak bu yurak.

Totimaydur zarlari, tatimas bunday orom,

Topganim shu qadrm-u boshlarim sarak-sarak.

 

Tushimda ul kallamush oyoglim gajir edi,

Bu esa bilishimcha ig’vodan darak edi.

Qandayin gunoh qildim holimdan bergil habar,

Nahot sabab ul g’animlar o’rtada nifoq endi.

 

Bir ahli miskinigman tururman alak-jalak,

Bandang gar yuz ugursa qilmam parvo-palak.

Vijdonimning pokligi gar bo’lsa senga ayon!

O’zingdan iltijoim millatga nusrat kerak.

 

Millatdan iymon qochdi ozgina nafsi uchun,

Johillik g’olib keldi birgina luqma ushun.

Robbim-o dil so’zlarim o’zinga yetsa agar

Chin iymonni nasib et uzinga yetmak uchun.

 

Millatim dili hasta qalbimiz kur albatta

G’ajiydirlar bir-birin gapirib sharta-sharta.

Sen agar yuz o’girsang urmoqqa tosh qayetda

E, o’sha o’zbegin ham – chupagi bor millatda!

 

 

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: